Tuesday, December 20, 2011

சின்னச் சின்னக் கவிதைகள்



தொட்டதும் அதிர்கிறேன்.
மின்னாலும்,
உன்னாலும்!

*

கூந்தலைப் பரப்பிவிட்டாய்.
மிரண்டுபோய்
ஒளிந்துகொண்டது
இரவு.

*

தேன் தொட்ட பலாச்சுளைகள் -
உன் மேலுதடும்,
கீழுதடும்.

*

நீ என்னை 
அலங்கரிக்கின்றாய்...
ஞாபகத்தில் வந்து நின்றது
நேர்ந்துவிட்ட ஆடு.

*

இக்கணமே செத்துப்போவோமா
என்கிறாய்...
வாழ்ந்துவிட்டுப் போகட்டுமே
நம் உடல்கள்!

*

எந்தப்பூக்களும் 
தங்களைத் தாங்களே
பிய்த்துக் கொள்வதில்லை.
காதலில் மட்டும்தான்
அப்படிச் செய்வதற்கும்
அனுமதியட்டை கிடைக்கின்றது!

.
.



Monday, December 12, 2011

நிராகரிக்கப்பட்டவனின் உணவுத்தட்டு



உனக்கு என்னிடம் பிடித்ததே
எதற்கும் இணங்கும்
இந்த மௌனம் தான் என்று
தெரிந்ததும்
விழுந்து உடைந்தன -
உனக்காக
சேர்த்து வைத்திருந்த
யேர்மன் தேசத்து
வார்த்தைக் கண்ணாடிகள்!


நான் கவிதைகளின்
காதலன்.
நீயோ கடனட்டைகளின்
சேமிப்பகம்!
உனக்கு கவிதை பிடிக்காது
என்பதற்காக
நான் குற்றவாளி
என்று அர்த்தமில்லை!


நிராகரிக்கப்பட்டவனின்
உணவுத்தட்டிலிருந்து
இத்தாலிய உணவுகளை
எதிர்பார்க்கும் பெண்ணே!
எதிர்பார்த்தது கிடைக்காவிட்டால்
எட்டியா உதைவாய்?
சரி, உன்னை என் குழந்தையாக
ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.
காறித் துப்புகிறாயே!
பரவாயில்லை,
உன்னை கடலலையாக
நினைத்துக் கொள்கிறேன்.


ஒரு கணம் நின்று கேள்!
நிராகரிக்கப்பட்டவனின்
உணவுத்தட்டென்பது
எதிர்பார்ப்புக்களால் மலம் களிக்கப்பட்ட
ஏமாற்றத்தைத் தவிர வேறெதுவுமல்ல!


.
.

Sunday, December 11, 2011

வாழ்க்கை எனும் சூத்திரம்



மக்கு மனிதா!
சொர்க்கம் என்று நிச்சயமாக

எதுவுமில்லை.
அது இங்கே தான் இருக்கிறது....

சிலருக்கு போதையின் வடிவில்
( மண் போதை, மது போதை,
பண போதை, பதவி போதை,
பெண் போதை, பொன் போதை 
எல்லாமும் தான்......)
சிலருக்கு காதலின் வடிவில்,
சிலருக்கு காரின் வடிவில்,
சிலருக்கு i-phone இன் வடிவில்,
சிலருக்கு android இன் வடிவில்..........
ஆசைப்பட்டதை அடைந்துவிட வேண்டும்.
எப்படி?
நியாயமாக ஆசைப்பட்டு,
நேர்மையாக அடைந்துவிட வேண்டும்.


வாழ்க்கை எனும் சூத்திரத்தில்
குழம்பிக்கொள்ள எதுவுமில்லை.
அதை இலகுவாக்க ஒரே வழி -
தலைகீழாக வைத்துப்படிக்கும்
சூத்திரத்தை
நேராக வைத்துப்படியுங்கள்
அவ்வளவே!


நாளைக்கு உண்பதற்காக
இன்றைக்குப் பட்டினி கிடப்பதில்
அர்த்தம் இல்லை.
இளமையை
சேமிக்கப் பயன்படுத்திவிட்டு,
முதுமையில் எதையும்
செலவழிக்கப் போவது கிடையாது!
கால இயந்திரம் 
கண்டுபிடிக்கப்படும் வரை
இறந்த காலத்தை மீண்டும் வாழ்வது
இப்போதைக்கு சாத்தியமில்லை.
மறந்துவிடாதீர்கள்!


இன்பமுற வாழுங்கள்....
பால் போல நுரைக்க நுரைக்க,
மூங்கில் போல தழைக்கத் தழைக்க!


.
.

Wednesday, December 7, 2011

prof. Stephen Hawking என்னும் வாழும் அதிசயம்!



ஜனவரி 8, prof. Stephen Hawking அவர்களது 70தாவது பிறந்த தினம், அவரை மனதார வாழ்த்திச் சிறப்பிக்கும் முகமாக பகிரப்படும் பதிவு இது.
Happy Happy Birthday Dear Stephen Sir............ (:-D)

அறிவியலில் ஆர்வமுள்ளவர்களிடம்,  “இந்த நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த விஞ்ஞானி யார்?” என்று கேட்டால், தயங்காமல் சொல்வார்கள் ஸ்டீபன் ஹௌகிங் (pro. Stephen W. Hawking) என்று. இத்தனைக்கும் அவர் ஒன்றும், ஹொலிவூட் படங்களில் வரும் விஞ்ஞானிகளைப் போல விசில் அடித்தபடி, ஒற்றைக் கையால் கார் ஓட்டுபவரோ அல்லது தனது வசீகரிக்கும் பேச்சாலும் கவர்ந்திழுக்கும் கண்களாலும் பெண்களை தன் வலையில் விழ வைப்பவரோ அல்ல. அவரை முதன் முதலில் பார்க்கும் யாரையும் பரிதாபப்பட வைக்கக் கூடிய நிலையில் இருப்பவர். ஆம், உண்மையில் அவர் ஒரு நோயாளி!.


அவர் ALS/MND எனப்படும் நரம்பியல் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர். இங்கு ALS என்பது Amyotrophic Lateral Sclerosis இனையும், MND என்பது Motor Neurone Disease என்பதையும் குறிக்கின்றது. இந்த நரம்பியல் நோயால் வருடந்தோறும் உலகம் முழுவதும் 350,000 பேர் பாதிக்கப் படுவதாகவும், 100,000 பேர் இறந்துபோவதாகவும் International Alliance of ALS/MND Associations http://www.alsmndalliance.org/ கூறுகின்றது. அந்த நோயைப் பற்றிக்கூறுவதானால், அந்த நோய் வந்தவர்களால் எழுந்து நடமாட முடியாது, சக்கர நாற்காலிதான் கதி. கை, கால்களை செயற்படுத்த முடியாதபடி முடக்கி விடும். பேச முடியாது, உணவை தாமே உண்ண முடியாத நிலை. கண்கள் மட்டுமே அசையும், மூளை இயங்கும். தங்களின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அடுத்தவரை முற்றுமுழுதாக நம்பியிருக்க வேண்டிய பரிதாபகரமான நிலை! எதிரிக்கும் வரக்கூடாத நிலை. இதனால் மனிதர் சோர்ந்து விட்டாரா என்று கேட்டால், இல்லை என்றே அவர் சாதனைகள் அடித்துச் சொல்லும். தன்நம்பிக்கையில் மனிதர் அசகாய சூரர்! 


என்னைப் போல பலரும் அவரை பிரமிப்புடன் பார்ப்பதற்கு காரணங்கள் ஏராளம் உண்டு. மிக முக்கியமானது யாதெனில், 1988 ம் ஆண்டு, முட்டாள்கள் தினத்தில் வெளியிடப்பட்ட A Brief History of Time எனும் அவரது புத்தகம் தான். உலகையே புரட்டிப்போட்ட புத்தகம் அது. வெளியிடப்பட்ட நாள் முதல் விற்பனையில் சாதனை படைத்து, அதிகளவான பிரதிகள் விற்கப்பட்டதுடன், 40 பிற மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்ட புத்தகம் அது. அந்த ஒரு புத்தகம் மூலம் உலகையே ஒரு கணம் ஸ்தம்பிக்க வைத்து, தான் யார் என்பதை இந்த உலகுக்கு காட்டினார் ஸ்டீபன்.


அந்தப் புத்தகத்திலே அவர்,
காலம் மற்றும் வெளி, விரிவடையும் பிரபஞ்சம், இயற்கையின் ஆதார விசைகள், Black Holes எனப்படும் கருந்துளைகள், பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம்,   Worm Holes எனப்படும் புளுத்துளைகள் மற்றும் காலப்பயணம், Theory of Everything என்பவற்றை ஆராய்ந்து கட்டுரையாக எழுதியிருந்தார். அது முதற் கொண்டு, அவர் சொல்பவற்றை இந்த உலகமே செவிமடுத்துக் கேட்க ஆரம்பித்ததோடு, அவரை ஐன்ஸ்ரினுக்குப் பிறகான சிறந்த பௌதிகவியலாளராகவும் ஏற்றுக் கொண்டது.
இன்றுவரை அவர் பல புத்தகங்கள் மற்றும் கட்டுரைகளை வெளியிட்டும், கல்லூரிகளிலும் பல்கலைக்கழகங்களிலும் சொற்பொழிவுகளை ஆற்றிய படியும், தொலைக்காட்சிகளில் நிகழ்ச்சியை வழங்கியும் பௌதிகவியலிற்கு பெரும் பங்காற்றிவருகிறார். இன்றைய சந்ததியினர் மத்தியிலும் அவர் வெளியிட்டு வரும் வேற்றுக்கிரக வாசிகள் மற்றும் காலப்பயணம் பற்றிய கருத்துக்கள் வெகு பிரசித்தம் வாய்ந்தவை.



ஸ்டீபன் ஹௌகிங்கின் வரலாற்றுத் துளிகள் சில :-

பிறப்பு :
ஜனவரி 08, 1942ம் ஆண்டு, இங்கிலாந்திலுள்ள ஒக்ஸ்போர்ட் நகரில். சரியாக கலிலியோ கலிலி இறந்து 300 ஆண்டுகள் கழித்து!   


கல்வி :
11ம் வயதில் St. Albans School பின் University College, Oxford. ஹௌகிங் விரும்பியது கணிதம் பயில, அவர் தந்தை பயிலச் சொன்னது வைத்தியம். ஆனால் University College இல் கணிதம் இல்லாததால் அவர் தெரிவு செய்தது பௌதிகவியல்! யார்யாருக்கு என்ன தேவை என்று இயற்கைதான் தெரிவு செய்கிறது போல....

3 வருடங்கள் கழித்து, அதிகம் அலட்டிக்கொள்ளாமலேயே, இயற்கை விஞ்ஞானத்திற்காக first class degree ஒன்றைப் பெற்றுக் கொண்டார்.   
பின்னர், பிரபஞ்சவியலை அதுதான் cosmology ஐப் பற்றி ஆராய கேம்பிரிட்ஜ் சென்றார். ஆனால் அந்த வேளை, அந்தத் துறையில் ஆராய்ச்சி செய்ய அங்கு யாரும் இல்லை. எப்படி இருப்பார்கள்?

தனது Ph.D ஐப் பெற்றதுடன் Gonville மற்றும் Caius College களில் முதலில் சக ஆராய்ச்சியாளராகவும், பின்னர் தொழில் ரீதியான முனைவராகவும் ஆனார்.

1973 ல் Institute of Astronomy (வான சாஸ்திரத்திற்கான கல்வி நிறுவனம்) ஐ விட்டு விலத்தி, 1979 ல் Department of Applied Mathematics and Theoretical Physics (பிரயோக கணிதம் மற்றும் கோட்பாட்டு பௌதிகவியலுக்கான துறை) இற்கு வந்தார். 
அத்துடன் 1979 முதல் 2009 வரை Lucasian Professor of Mathematics என்ற பதவியையும் வகித்தார். இந்தப் பதவியானது, 1663 இல் Henry Lucas என்பவரால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இந்தப் பதவியானது முதன் முதலில் Isaac Barrow என்பவராலும் பின்னர் 1669 ல் Isaac Newton ஆலும் வகிக்கப் பட்டிருந்தது. ஆமாம் அப்பிள் பழம் திடீரென்று தலையில் விழுந்ததால், அதன் மேல் கடுப்பாகி புவியீர்ப்பைக் கண்டுபிடித்த அதே Isaac Newton தான்.

தற்போது Cambridge இல் உள்ள DAMTP ல் கோட்பாட்டுப் பிரபஞ்சவியலுக்கான நிலையத்தில் ஆராய்ச்சி இயக்குனராகப் பணியாற்றுகின்றார். ( Director of Research at the centre for Theoretical Cosmology, at DAMPT in Cambridge )


வாழ்க்கை :
மனைவி மற்றும் பிள்ளைகள் தன்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்றாலும், தன்னை அன்பாக நேசித்துப் பாசத்துடன் கவனித்துக் கொண்ட தாதியை திருமணம் முடித்து சந்தோசமாக வாழ்ந்து வருகிறார்.




அவர் இன்னும் பல காலம் சிறப்பாக வாழ்ந்து, எதிர்கால சந்ததியினருக்கும் தனது அறிவை வாரி வழங்க வேண்டும் என்று இயற்கையை மனதார வேண்டிக்கொள்வோம்.


*மேலதிக விரிவான தகவல்களுக்கு விக்கிப்பீடியாவில் http://en.wikipedia.org/wiki/Stephen_William_Hawking


* Discovery Channel இல் அவர் வழங்கிய நிகழ்ச்சிகளைக் காண http://dsc.discovery.com/tv/stephen-hawking/

.
.

Monday, December 5, 2011

மனதில் பட்டவை - 2







நாம் எல்லோரும் பைனாகுலர் பயன்படுத்தும் போட்டி ஒன்றில் பங்குபற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம். நம் எல்லோரிடமும் விலை கூடிய, அழகான பைனாகுலர் ஒன்று தரப்பட்டிருக்கின்றது. அதை புத்திசாலித் தனமாகப் பயன் படுத்தி வெற்றி பெறாமல், தேவையில்லாத அற்ப விடயங்களில் எல்லாம் நாம் அந்த பைனாகுலரை பெருப்பித்தும், கிட்டவாக்கியும் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறோம். அநத் பைனாகுலரைத் திருப்பி, அதன் மற்றைய பக்கத்தால் பார்க்கும் போது, அது காட்டும் பொருள் சிறிதாகவும், தூரத்திலும் தெரிவதை பெரும் பாலும் மறந்து விடுகிறோம். அப்படி மறந்து விடுபவர்களில் பலர் இந்தப் போட்டியில் தோற்றும் விடுகிறார்கள். 
அந்த பைனாகுலரின் விஞ்ஞானப் பெயர்................வாழ்க்கை!



*



ஓடும் நீர் ஆவியாகி மேலெழுவதும், அந்த நீராவி மழையாகி நிலத்தில் பெய்து மீண்டும் ஓடும் நீருடன் சேர்வதும், அதன் ஒரு கிளை தனியாகச் சென்று உறைந்து போய் பனிக்கட்டி ஆவதும் வாழ்க்கை வட்டத்தின் இயல்பு நிலைகள். என்ன இந்த நீர் நமக்கு அடங்காமல், கட்டுப்பாடுமில்லாமல் இரைச்சலுடன் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறதே என்று ஆத்திரப்படுவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. ஓடுவதால் தான் அது நன்நீர். தேங்கி நின்றால் அதன் பெயர் சாக்கடை! 



* *



எல்லோருக்கும் தாங்கள் செய்யும் செயலுக்கு தனிப்பட்ட காரணங்கள் இருக்கிறது, கருத்துக்கள் இருக்கிறது. அதை வெளிப்படுத்த சந்தர்ப்பம் வழங்க வேண்டும். அவர்கள் பேச வேண்டிய இடைவெளிகளை உங்கள் வார்த்தைகளால் நிரப்பாதீர்கள். Don't full fill theirs socks with your bloody legs. உண்மையான குற்றவாளிகளுக்கும் நீதி மன்றத்தில் தங்களை நியாயப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பு வழங்கப் படுகிறது என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள்!




* * *




குறுக்கு வழிகளில் பணம் பார்த்து, தங்கள் குற்றங்களை மூடி மறைத்து சமூகத்தில் தங்களையும் பெரியவர்களாகக் காட்டிக் கொள்பவர்களைப் பற்றிப் பேச எதுவும் இல்லை! பணமும் இளமையும் இருக்கும் வரை வாழ்க்கை இனிமையானது போலத்தான் தெரியும். நேர்மையானவர்களை பிழைக்கத் தெரியாதவர்கள் என்று கேலியும் செய்வார்கள். ஆனால், எதிர்காலத்தில் ஏதாவதொரு வாழ்கைப் புள்ளியில், ஏன் இப்படி வாழ்ந்தோம் என்று அவர்கள் வருத்தப் படுவார்களேயானால், அதுவரை காலமும் அவர்கள் வாழ்ந்து வந்த வாழ்க்கை மொத்தமும் அர்த்தமற்றதாகிப் போய்விடும். 





* * * *




வீட்டுப் பூனை முற்றத்தில் தவறி விழும் குருவிகளை அடித்துத் தின்பதில் இப்போதெல்லம் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் தடுக்கவும் செய்தேன். ஆனால் இப்போது அப்படியில்லை. பூனையின் உணவுச் சங்கிலியில் குருவியும் உண்டல்லவா! இயற்கையின் விதிகளை நாம் மீறக்கூடாது. தகுதியுள்ளவை தப்பிப் பிழைக்கும் என்பது தானே இயற்கையின் நியதியும் கூட. குருவிக்கு இறக்கையும் பூனைக்குப் பற்களுடன் கூடிய பசியும் இருக்குமாறு இயற்கை பார்த்துக்கொண்டதில் அர்த்தம் உள்ளது.  



.
* * * * *






நாம் எல்லோருமே ஏதோ ஒரு வகையில் மன நோயாளிகள் தான். நம் எல்லோருக்குள்ளும் ஒரு வன்முறையாளன் இருக்கிறான். அவன் எப்போதும் தன்னைவிட வலிமை குறைந்த, பலவீனமான, தன்பேச்சைக் கேட்கக்கூடிய ஒருவனை, குரூரமாக ரசித்து வீழ்த்தி, இரத்தத்தைப் பார்த்துப் பேரின்பம் காண தேடிக்கொண்டிருக்கிறான். அப்படி ஒருவன் கிடைத்தவுடன் அந்த வன்முறையாளன் வெளியே வரவிரும்புகிறான்! நல்ல வேளையாக நாகரீக முன்னேற்றம், கல்வி வளர்ச்சி மற்றும் சட்டதிட்டங்களின் காரணமாக, அந்த வன்முறையாளனை நாம் பெரும்பாலும் கட்டுப்படுத்தி விடுகிறோம். ஆனாலும் ஏதோ ஒரு புள்ளியில், ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அந்த வன்முறையாளனை வெளியே விட்டு ஆசையைத் தீர்த்துக்கொள்கிறோம். 


உதாரணமாக சொல்வதானால், தினம் செய்திகளில் வருபவை தான், மருமகளை எரிக்கும் மாமியார், மனைவியின் களுத்தை வெட்டும் கணவன், குழந்தையை சலவை இயந்திரத்திற்குள் போடும் தாய், தற்கொலை குண்டுதாரிகள், போர் வீரர்கள் இப்படி ஏராளம்....... 


ஒருமுறை கோழி வெட்டும் கடையில் போய் நின்று பாருங்கள், அங்கே கோழி வெட்டுபவர், அந்தக் கோழி கதறக் கதற, அதன் களுத்தை அறுக்கவும், அதன் சூடான இரத்தம் அவர் கையில் பட்டவுடன், அவரின் விரல்கள் விழித்துக் கொண்டு, அந்தக் கோழி துடிக்கத் துடிக்க, அதன் இறக்கையை குரூரமாக பிய்த்தெடுக்கும். பின் அதன் நெஞ்சைப் பிளந்து, அதன்  துடித்துக்கொண்டிருக்கும் இதயம்,சூடான ஈரல் என ஒவ்வொரு உறுப்பாக அறுத்து.................... நாமும் அதை இரசிக்கவே செய்வோம். ஒரு முறை youtube இல் போஸ்மார்ட்டம் செய்வதை ஆவலுடன் பார்த்தேன். எனக்குள்ளிருக்கும் வன்முறையாளனை உணர்ந்து கொண்டதும் அப்போதுதான்! உங்களில் ஒவ்வொருவரும், இப்படி ஏதாவதொரு கணத்தில் உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த வன்முறையாளனை உணர்ந்திருப்பீர்கள், மறைக்காமல் நேர்மையுடன் ஒத்துக்கொள்ளுங்கள்!


     


.
.

Monday, November 28, 2011

காதல் படிக்கட்டில்







(பாடலை சந்தத்துடன் படிக்கவும்...: ரானா ரனனானா, ரா ரனனன ரானானா... )


ஆண் குரலில் :


காதல் படிக்கட்டில்
நான் கடைசியில் நிற்கின்றேன்.
என்னைக் கடந்து செல்லும் பெண்பூவே!
கவனிக்க மாட்டாயா?
என் கண்களைப் பாரம்மா.
இந்தக் கவிதையைக் கேளம்மா...
காதல் என்றால் கொடுமையல்ல
புரிந்து கொள்ளம்மா.


வகுப்புக்கு நீ வருவாய்.
என்னை விட்டு 
தூரத்தில் போய் அமர்வாய்.
இந்த இடைவெளி அளவு
குறையாவிட்டால்
கணிதமும் கசந்துவிடும்.


மலர்களை விரும்புகிறாய்
அதை முள்ளுடன் பறிக்கின்றாய்.
முள் நான், மலர் நீ
சேர்ந்தே இருக்கணும்
விளங்கிக் கொள்வாயா?



இந்தக் காதல் தவிக்கும்படி
உன் கண்களும் பழிக்குதடி.
நிலவொளி என்பது
முற்றத்தில் விழுவது
கால்கள் மிதிப்பதற்கா?.


என் கூடவே வருகின்றாய்.
பேரூந்தின் பாடல்கள் இரசிக்கின்றாய்.
அதில் என் பெயர் கேட்டதும் 
உன் முகம் சிவந்ததை 
என்னிடம் மறைக்காதே!



அடி வெல்வெட் துணித்துண்டே!
என்னை வெறுப்பதாய் நடிக்காதே!
உன் உதடுகள் சொல்வதும்
இதயம் நினைப்பதும்
நிச்சயம் ஒன்றல்ல.



உன் கைவிரல் அணைப்பிற்குள்
தங்க மோதிரம் துயில்கிறதே...
அதில் உன் பெயர், என் பெயர்
உற்பத்தியானால் 
உயிரும் பூரிக்கும்.


என்னை ஏற்றுக்கொள்வாயா?
உன் மனசின் உரிமம் தருவாயா?
அடி ஈருடல் ஓருயிர்
உண்மையானால்
காதலும் சிறக்குமடி!





காதல் படிக்கட்டில்
நான் கடைசியில் நிற்கின்றேன்.
என்னைக் கடந்து செல்லும் பெண்பூவே!
கவனிக்க மாட்டாயா?
என் கண்களைப் பார்த்தாயே.
இந்தக் கவிதையைக் கேட்டாயே...
காதல் என்றால் கொடுமையல்ல
புரிந்து கொண்டாயா?




.
.



Sunday, November 27, 2011

ஒரு தபுதாரனின் தவிப்பு



என்ன இந்த வாழ்க்கை 
ஏன் இப்படிக்கொல்கிறதோ...
காதலித்த மனைவியை 
காலனிடம் இழந்தவர்களுக்கு 
வெற்றுச் சுவரை விட
வேறு மார்க்கமேயில்லையா?


வேலை விட்டால் வீடு
வீடு விட்டால் வேலை என்று
சுருங்கிவிட்ட வாழ்க்கை.
நீ அதிகம் விரும்பிய
மழையையோ, மலர்களையோ
கடற்கரையையோ, காதல்பாடல்களையோ 
அனுமதிக்காத வாழ்க்கை.
வேலை நேரம் கழிந்து
எஞ்சிய வாழ்க்கையை
வீடு முழுக்க விரவியிருக்கும்
உன் அடையாளங்களும்
அவை கொண்ட 
நினைவுகளும் தின்கின்றன!
சனி, ஞாயிறு, விடுமுறை தினமோ
இன்னும் மோசம்
இன்னும் மோசம்!


காலையில் தரையிலிருந்து
என்னை எழுப்பிவிட்டு,
குளிக்கும் போதும், 
குடிக்கும் போதும்,
சமைக்கும் போதும், 
சாப்பிடும் போதும்,
துவைக்கும் போதும், 
உலர்த்தும் போதும், 
படிக்கும் போதும், 
சுவரை வெறித்துப்பார்க்கும் போதும்
கூடவே இருந்துவிட்டு...
பிந்திய இரவில் தவறாமல்
கண்ணீருடன் தூங்க வைக்கிறது தனிமை.


நீ அடம்பிடித்து வாங்கிய கட்டில், 
ஆசையாய் மீட்டும் வயலின்,
நமக்குள் பரிமாறிக்கொண்ட பரிசுகள்,
மௌனத்தைப் பேசும் 
உன் சோடிக்கொலுசுகள்,
காதல் சொட்டச் சொட்ட
அனுபவித்து வாழ்ந்த
நம் அந்தரங்க அறையையும்
காலையில் எழுந்ததும்
திறந்துபார்ப்பேன்...
அந்த அறை முழுதும் 
நிறைந்திருக்கும் உன் வாசமும்,
உன் நினைவுகளில் கலந்திருக்கும்
இளஞ்சூடுமே
அன்று முழுவதும் 
என்னை உயிர் வாழச்செய்கிறன.


இப்போதெல்லாம்...
இன்னும் நீளாதா என ஏங்க வைத்து
விரைந்து மறைந்த மாலை வேளைகள்
நகரவே மறுக்கின்றன!
நீ அருகில் இருக்கையில்
இனிமையை அள்ளித்தெளித்த
பௌர்ணமி இரவுகள்... 
இரக்கமென்பதையே மறந்து விட்டன!


ஒரு தாயைப்போல பாசமாக 
தலை வருடி
என்னை மீண்டும் குழந்தையாக்குவாயே
அந்த கை விரல்கள் எங்கே?
நான் ஆசையாய் சாய்ந்து 
அங்கலாய்க்கும் தோள்கள் எங்கே?
என்னிடம் பட படக்கும் 
அந்தக் கண்கள் எங்கே?
என்னைச் சீண்டிப் பர்க்கும்
சிரிப்புகள் எங்கே?
அதோடு சேர்ந்து கொள்ளும்
வளையல்கள் எங்கே?
என்னைக் கடிந்துகொள்ளும்
உன் காதல் எங்கே?
என்னிடம் செல்லம் கொஞ்சும்
உன் காமம் எங்கே?
நெஞ்சில் புதைந்து ஆயிரம் கதைகள் பேசி
கொஞ்சிக் குலாவும் அந்த அழகு முகம் எங்கே?
ஆயுள் வரை என்னோடு
இருப்பதாக வாக்குத்தந்த
உன் வார்த்தைகள் தான் எங்கே?


இவற்றை எல்லாம் மறந்தா
உன்னை தீயில் இடச்சம்மதித்தேன்?
ஏன் சம்மதித்தேன்?
நீ பாதியிலேயே விட்டுச் சென்ற கோபத்திலா
அல்லது 
நீ மீண்டும் வருவாய் என்கிற நம்பிக்கையிலா?
பேசாமல் அந்தத் தீயிலேயே
நானும் பாய்ந்திருக்கலாம்,
என்னையும் மாய்த்திருக்கலாம்!
இப்போது
கோபமும் தோற்று
நம்பிக்கையும் தோற்று
நடைப்பிணமாய்ப் போயிற்றேன்!


என்ன இந்த வாழ்க்கை 
ஏன் இப்படிக்கொல்கிறதோ...
காதலித்த மனைவியை 
காலனிடம் இழந்தவர்களுக்கு 
வெற்றுச் சுவரை விட
வேறு மார்க்கமேயில்லை!

.
.








Saturday, November 26, 2011

தலைவன்


வசந்தம் வருகிறது
போகிறது...
வரட்சி வருகிறது
போகிறது...
தலைவன்
வருகிறான் போகிறான் ...
எப்போதும் போலவே
மக்கள் -
சிரித்து
அழுது
புசித்து
புணர்ந்து ...
வாழ்கிறார்கள்.
அவர்களில்
நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள்
என்பதை
அவரவர் பசியின் அளவே
தீர்மானிக்கிறது.
ஆம் மக்கள் வெறும் மக்கள் தான்!


.
.

Friday, November 25, 2011

கவிதையல்ல!





உத்தரத்தில் தொங்கும்
பித்தளை வேலைப்பாட்டில்
மயங்குகின்றோம்.
கீழே மிதிபடும்
வைரங்களைக் கவனிப்பதில்லை...


*


இந்த உலகம் -
அழகானவர்களையே எப்போதும்
ஆராதிக்கின்றது.
அவர்களின்
மனங்களின் அழுக்குகள் 
மறைக்கப்படுவதால்...


அழுக்கானவர்களையோ எப்போதும்
அவமதிக்கின்றது.
அவர்களின்
மனங்களின் அழகுகளை
மறந்துவிடுவதால்!


*


வாழ்க்கை -
செதுக்கி வைக்கப்பட்டதென்று
யார் சொன்னது?
அது ஒரு 
அமைப்பற்ற கூழாங்கல்.
அதை அழகூட்ட முயற்சித்தல்
அபாயம் தரும்!
.
.

Monday, November 21, 2011

வரமாய் வந்த தேவதை





ஆண் குரல் : 

வரமாய் வந்த 
தேவதை
நீ குறும்புகள் செய்யும் 
தாமரை!

ஈடன் தோட்டத்துப் 
பொன்வண்டு
நீ இதயத்தை அரிக்கும் 
சில் வண்டு!

கனவுகள் வரைந்த 
ஓவியம்
நீ கவிஞர்கள் படைத்த 
காவியம்!

மொட்டுக்கள் விழித்து
மலராகும்
உன் கூந்தலின் மென்மையை
களவாடும்!

**

வரமாய் வந்த 
தேவதை
நீ குறும்புகள் செய்யும் 
தாமரை!

ஈடன் தோட்டத்து 
பொன்வண்டு
நீ இதயத்தில் இனிக்கும் 
கற்கண்டு!

**

உன் உதட்டினில் பிறப்பது
சிறு கவிதை
அது உடனே மறைவது
பெருங்கவலை!

இரவுகள் வருவது 
எதற்காக?
உன்னால் பௌர்ணமி தோற்கணும்
அதற்காக!

**  

வரமாய் வந்த 
தேவதை
நீ குறும்புகள் செய்யும் 
தாமரை!

ஈடன் தோட்டத்து 
பொன்வண்டே
உன் இதயத்தில் எனக்கொரு
இடமுண்டா!

**

நதிக்குள் குதித்தது
நீர்வீழ்ச்சி
அதன் காதல் தோல்விக்கு
நான் சாட்சி!

உன்னருகால் உலகை
அழகாக்க
என் ஆயுள் முழுக்க
நீ வேண்டும்!


**  

வரமாய் வந்த 
தேவதை
நீ குறும்புகள் செய்யும் 
தாமரை!

ஈடன் தோட்டத்து 
பொன்வண்டே
உன் இதயத்தில் எப்போதும்
இடமுண்டே!



 *  *  *  *  * 




   

Saturday, November 19, 2011

உயிருக்குள் நனைகிறேன்




: ஆண் 
 இளந்தேனையும் பாலையும்
 கலந்து செய்துவைத்த
 சிலை நீயோ?

இதமாக இதமாக
  என் காதில் இனித்திடும்
இசை நீயோ?

*
காதலின் தூறலில்
        உன் கண்களின் ஈர்ப்பினில்
        விரல்களின் ஸ்பரிசத்தில்
          உயிருக்குள் நனைகிறேன்.


: பெண்
     காதலின் தூறலில்
        உன் கவிதையின் ஈர்ப்பினில்
        ஆண்மையின் ஸ்பரிசத்தில்
        உயிருக்குள் கரைகிறேன்.

*

 : ஆண் 
உன்னைப் பார்க்கையில்
     ஏனடி என் நெஞ்சில்
  இத்தனை படபடப்பு?

உன்னோடு பேசையில்
        ஏனடி என் உயிருக்குள்
   இந்த சல சலப்பு?

*

: பெண் 
      அருகினில் இருக்கிறாய்
        அவஸ்தைகள் செய்கிறாய்
        என்னையே பார்க்கிறாய்
        ஏதோ கேட்கிறாய்.

: குழு 
அருகினில் இருக்கிறாய்...
இருக்கிறாய்...இருக்கிறாய்.
        அவஸ்தைகள் செய்கிறாய்...
செய்கிறாய்...செய்கிறாய்.
        அவளையே பார்க்கிறாய்
        என்ன தான் கேட்கிறாய்.

*

: ஆண்
அதை நான் சொல்லவா?
அதை நான் சொல்லவா?
      சொல்லாமல் செல்லவா?
 சொல்லாமல் செல்லவா?
: பெண்
சொல்லவே விரும்பினேன்.
            சொல்லாமல் செல்கிறேன்.

*

: ஆண்
இதுதான் காதலா?
: பெண் 
இளமையின் மோதலா?
: ஆண்
இருவரின் குழப்பமா?
: பெண் 
இதற்கில்லை மோட்சமா?

: குழு 
இதுதான் காதலே.
        இளமையின் மோதலே.
       உங்கள் இருவரின் குழப்பமே.
        இதற்கில்லை இங்கு மோட்சமே.


: குழு 
இதுதான் காதலே.
        இளமையின் சாதலே.
      இரு உயிர்களின் குழப்பமே.
        இதற்கிணையில்லை எதுவுமே!


லலலா லாலலே
லலலல லாலலே
லல லலலல லலல்லே...


டுடு டூ டூடுடு
டுடுடுடு டூடுடு
டுடு டுடுடுடு டுடுட்டுடூ.


* * * * *

Thursday, November 17, 2011

ஹைக்கூவும் விளக்கமும்




நான் எழுதிய சில ஹைக்கூக்களிற்கான விளக்கங்களை என்னுடைய கோணத்திலிருந்து தர முயற்சிக்கின்றேன். எங்கே வேண்டுமானாலும் தோன்றலாம் ஹைக்கூ. முற்றத்தில், சாலையில், பூங்காவில்,கடற்கரையில், சினிமாவில், காதலியின் மடியில் ... இப்படி எங்கு வேண்டுமானாலும் தோன்றலாம். ஒரு ஹைக்கூவிற்கு இதுதான் சரியான விளக்கம் என்று எதுவும் அமைந்து விடாது. வாசிக்கும் நபர், அவருடைய மனநிலை, அவருடைய வாழ்க்கைச் சூழ்நிலை என்பவற்றைப் பொறுத்து ஒரு ஹைக்கூவினுடைய விளக்கமும் மாறுபடக் கூடியதாக அமையும். நான் தரும் விளக்கத்தில் இன்னொருவருக்கு உடன்பாடு இல்லாமல் போகலாம் அல்லது திருப்திதராமல் விடலாம்; திருப்தி தராது விட்டால் நல்லது. ஹைக்கூவின் தனித் தன்மையே அதுதானே!


1.
கிணற்றைப்போல்
தொட்டிக்குள்ளும்
நிலவு.

விளக்கம் :
அது பௌர்ணமி நிலவு தோன்றும் இன்னுமொரு பிரகாச இரவு. கிணற்றருகில் நின்றுகொண்டு வானம் பார்க்கிறேன். அடடா! என்ன அழகு. அந்த அழகியை தன் அருகினில் வைத்துக் கொள்ள, முப்பது நாட்களாய் வானம் தவமிருப்பது, நிச்சயம் தப்பில்லை. இயல்பாக கிணற்றுக்குள் பார்க்கிறேன், அங்கேயும் நிலவு இன்னும் அழகாய். அருகிலிருக்கும் தொட்டிக்குள்ளும் பார்க்கிறேன், அட! அங்கேயும் நிலவு.  தொட்டியின் நீரைத் திறந்து விட, வாய்க்கால் வழியாக நழுவிச் சென்ற நிலவை சட்டென உறிஞ்சிக் கொண்டது வாழைமரம். முழு நிலவிற்காக முப்பது நாட்கள் தவமிருப்பது வானம் மட்டுமல்ல!



2.
முத்தமிட்டாள் காதலி.
எழும்பவேயில்லை
பிணம்.

விளக்கம் :
அது ஒரு கப்பல் விபத்து. அழிவே கிடையாது என்று இறுமாப்புடன் கூறப்பட்ட கப்பல், பனிப் பாறையுடன் மோதுண்டு, இரண்டு துண்டாய் உடைந்தே போனது. உறைய வைக்கும் குளிரில், கடலுக்குள் வீசப்பட்டார்கள் அந்தக் காதலர்கள். காதலன் அக் கப்பலின் மேற் தள வேலைக்காரன், காதலி அங்கே சமையல் செய்பவள். நடுங்கிக் கொண்டிருக்கும் காதலியை, மிதந்து வந்த பலகையில் ஏற்றி அவளைக் காப்பாற்றி விட்டு, அந்தக் குளிரை தாங்க முடியாது உறைந்து சாகிறான் காதலன். கண் விழிக்கும் காதலி, காதனை அன்புடன் முத்தமிடுகிறாள். ஆனால், அவன் எழும்பவேயில்லை! அவர்களது காதல் அற்புதமானது. அவர்களது பெயர் எதிலும் குறிப்பிடப் படவுமில்லை, யாருக்கும் தெரியவுமில்லை. ஆனால் அந்தக் கப்பலின் பெயர் ’டைட்டானிக்’ காக இருக்க வாய்ப்புள்ளது.



3.
விபச்சாரி விரும்பவில்லை.
பல நிறங்களில்
ரோஜாச்செடி.

விளக்கம் :
அவள் ஒரு விபச்சாரி, இரவுத் தொழிலாளி. பகலில் வாழ்வதற்காக இரவில் தன் ஆடை அவிழ்ப்பவள். இரவுகளில் அவள் கசக்கப்படுகிறாள், கடிக்கப் படுகிறாள். சாராய நாற்றம் கொண்ட பற்களால் அவள் உதடுகள் தின்னப் படுகின்றன. அவள் அவற்றை விரும்புவதில்லை.  அவளிடம் வரும் எல்லோரும் அவளுக்கு ராஜாதான். ஆனால் எந்த இரவு ராஜாவாலும் அவள் மனுசியாக மதிக்கப்பட்டதில்லை. அவள் மன்மத பீடத்தில் கவனம் கொள்ளும் ராஜாக்களுக்கு அவள் மனதைப் பற்றி எந்தக் கவலையும் இல்லை. பகலில் மட்டுமே அவள் தன் இக்ஷ்டம் போல வாழ்கிறாள். அவளுக்கு ரோஜா வளர்க்கப் பிடிக்கும். அவை அவளை தொந்தரவு செய்வதில்லை.ஒரு நிறத்தில் தான் அத்தனையும் பூக்கின்றன. பல நிறங்களில் உள்ள ரோஜாவை அவள் ஏனோ விரும்பவில்லை!



4.
சுதந்திரதின விழாவில்
வழங்கப்பட்டது
கூண்டிலடைத்த வெண்புறா.

விளக்கம் :
அவ்வருட சுதந்திரதின விழாவை, நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடிய தியாகியை, விழா நாயகனாக முன்நிறுத்தி நடாத்திக் கொண்டிருந்தது ஒரு தனியார் நிறுவனம். தியாகியின் சேவை போற்றப்பட்டது, புகழப்பட்டது. விழா முடிவில், வந்திருந்த அனைவருக்கும் பரிசாக கூண்டிலடைத்த வெண்புறா அத்தியாகியின் கையால் பெருமையுடன் வழங்கப்பட்டது. புறா சலனப்படவில்லை. பழகிவிட்டது!  



5.
கண்ணாடியில்
அழகி விம்பம்.
எதிர்காலப் பிணம்.

விளக்கம் : 
அழகு என்பதே உடற்பொலிவுதான் என்று ஆகிவிட்ட காலமிது. உடல் அழகுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை யாரும் அக ஒழுக்கத்திற்கு கொடுப்பதில்லை. அந்தரங்க உறுப்புகளின் அளவிற்கும், அமைப்பிற்கும் இருக்கும் சலுகையில், மனதின் ஆழம் அடிபட்டுவிடுகிறது, அங்கீகரிக்கப் படுவதில்லை. கறுப்பென்றால் முகத்தை சுழித்து அருவருக்கும் பெண்களுக்கு (தங்களை அழகிகளாக நினைத்துக் கொள்ளும்) இந்த நாட்டில் பஞ்சமும் இல்லை. அழகு என்பது நிலையானதல்ல, அது ஆபத்தானதும் கூட என்று அவர்கள் உணர்வதற்குள்..........sorry, it's too late. அழகிகளாக இருப்பவர்கள் மூப்படைந்து, தசைகள் சுருங்கி, இறுதியில் இறந்தும் போகிறார்கள். ஆமாம், எங்கே போனது அவர்கள் அழகு?


* * * * *


Thursday, November 10, 2011

என் முற்றத்துக் கவிதைகள் - 2



ஹைக்கூ பகுதி - 2 அனைவரையும் வரவேற்கின்றது. ஹைக்கூ பகுதி - 1 ற்கு இங்கே சொடுக்கவும். http://theruppaadakan.blogspot.com/2011/11/blog-post_07.html  . 

ஹைக்கூ என்பது வாசிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும், ஒவ்வொரு விதமான அனுபவத்தைத் தரக்கூடியது. ஏதோ வாசிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் வாசிக்கக்கூடாது. அப்படி வாசித்தால், வெறும் வார்த்தைகளாக மட்டுமே கண்ணுக்குத் தெரியும், எதுவும் புரியாது. ஹைக்கூவை மனதால் வாசிக்க வேண்டும். உண்மையில் ஹைக்கூ என்பது பூந்தோட்டத்தில் வீசும் மெல்லிய, இதமான சில்லென்ற காற்றை சுவாசிப்பதைப் போல சுகமான ஒரு அனுபவம். அதனை மெதுவாக, ரசித்துச் சுவைக்கும் போதுதான் அதன் வசீகரத் தன்மையை உணர முடியும். 





தவறாமல் தோற்கடிக்கிறது
எல்லோரையும் 
வயிறு.


**


தாய்ப்பாலை
விற்றாள்.
குழந்தைக்கு உணவு.


**


இரவிலும்
குளிக்கின்றாள்
முதிர்க்கன்னி.


**


விளக்கைப்
பற்றவைத்தாள்.
கட்டுமரத்தின் அசைவு.


**


கால மாற்றம்.
பேரூந்தில்
ஜன்னல் தவிர்த்தது.


**


கலைந்தது வானம்.
கிணற்றுக்குள் 
வாளி.


**


பூனைப் படத்தை
கொறித்துப்போட்டது
எலி.


**


பேசும் பொம்மை
வைத்திருந்தான்
ஊமைப்பையன்.


**


இருட்டுப் பாதையில்
வழிசொன்னது
அனுபவம்.


**


சிகரட்டில்
இல்லையே
எச்சரிக்கை வாசகம்!


**


உடைந்தது வானவில் 
கையில்
சோப்பு நுரை.


**


தலை 
குனிந்தது
சலூன் கண்ணாடி.


**


பலகாரப் பரிமாற்றத்தின் 
பின்னர்
விலைபேசப்பட்டாள்.


**


சுவற்றில்
கோலம் போட்டது
மழைச்சாரல்.


**


பாலுக்கு அழுதது
விபச்சாரியின்
குழந்தை.


**


குழந்தைப் படங்கள்.
குழந்தை
இல்லாத வீட்டில்.


**


முற்றத்து வெள்ளத்தில்
மூழ்கியது 
கப்பல்.

**


இருட்டியதும்
பூத்தன
மின்மினிப் பூச்சிகள்.


.
.