தெருப்பாடகன்!

கீழே விழுந்த  உன்  கைக் குட்டையிலிருந்து கண்ணீர்  ஆவியாகிக் கொண்டிருக்கிறது... என் கையில்  ஒட்டிக்கொண்டிருந்த   உன் கை ரேகைகளும்  இப்போது இல்லை... காலம் - காயங்களுக்கான  சிறந்த மருந்துதான்... . . .

கலைந்தது வானம்  கிணற்றுக்குள்  வாளி. . . .

கால மாற்றம்  பேரூந்தில்  ஜன்னல் தவிர்த்தது. . . .

உயிரை எடுத்து ஒற்றைக் கையில்  வைத்துக் கொள். உணர்வைப் பிழிந்து உணவுத் தட்டில்  சூடேற்று. உயிரை அதிலே  போடு, உடனே பரிமாறு. அதுவே  காதல்  அதன் ஒத்த சொல்லோ சாதல்! . . .

ஒரு முதற்தர கவிஞனின்  உன்னத படைப்பு  நீ. சக்தி வாய்ந்த  பீர் போத்தலொன்றின்   சில்மிஷங்களை விட  உன் கண்கள் செய்வது  அதிகம் தான். குளோரோபோமை விடவும்  உன் சிரிப்புச் சிறந்தது  என்பது  மருத்துவர்களுக்கான  என் சிபாரிசு. மல்லிகையை விட  உன் பாதங்களுக்கு  மென்மை அதிகமென்பது என் நம்பிக்கை.  வாதாடவா? டாவின்சியின் நவீனங்கள்  உன் ஒற்றைப்  பேனாக் கிறுக்கலுக்கு  எந்த வகையில் ஈடாகும்? சத்துணவுத் திட்டத்தில் முட்டைக்குப் பதிலாக குழந்தைகளுக்கு தினம் நீ  ஒரு முத்தம் வைக்கலாம். வேற்றுக் கிரக வாசிகள்  பூமியின்  அழகான பெண்ணைக்  கடத்தத் திட்ட மிடுவதாக  நாசாவில் பேச்சு. பத்திரமாய் இரு பெண்ணே! தெருவில் உன்னைப் பாடும்  வாலிபக் கவிஞர்கள்  மிக அதிகம். ஆனால் நீ - என்னை மட்டுமே  காதலிக்கிறாய் என்பதால்  எனக்கு எப்போதுமே  கர்வம் தான்... . . .

ஒரு தீப்பொறியின் கதகதப்பு நிலவின் ஸ்பரிசம் நதியின் குளுமை மழையின் இனிமை  சிறு பட்டாம் பூச்சியின் படபடப்பு மனம் விரும்பும் காதல் பாடல் என  உன் அருகாமை தரக் கூடும். அருகாமைகள் தருவாயா? . . .

மானே மரகதமே  நான் பெற்ற மரிக்கொழுந்தே  உன்னைச் சுமந்த படி  ஒவ்வொன்றாய்  நான் சொல்வேன்... ஊருக்குள்ள உங்கப்பா  பெரியவீடு கட்டினாரு.  ஊரே வாழ்த்தியது  ஒசத்தியாத்தான் பேசியது. நம் வீட்டு முத்தத்தில  நட்சத்திரப் பூப்பூக்கும் நிலவு தினம் வந்து  நல் வாழ்த்துப் பாடிச் செல்லும். சந்தோசமாய் நாமிருந்தோம்.  சகலதும் பெற்றிருந்தோம்.  யாற்ற கண் பட்டிச்சுதோ  நானறியேன் என் கண்ணே. ஆடி மாசம் ஓரிரவு  அப்பாவுக்கு நெஞ்சுவலி ரொம்பத் துடிச்சாரு. சிரிச்ச படியே போய்ட்டாரு. உங்கப்பா போன பின்னே  அப்புறந்தான் நீ பொறந்தே.  செல்வக் களஞ்சியமே  சீர் நிறைந்த பொக்கிசமே. கடன் வாங்கிக் கட்டின வீட்ட  கடன்காரன் எடுத்துக் கொள்ள  நல்லா வாழ்ந்தவங்கன்னு  ரெண்டு வரிதான் மிஞ்சியது. ஐயோ பாவமுன்னு  யார் யாரோ வந்தாங்க. ஆம்பிளைங்க பேசினத  என்னான்னு நான் சொல்வேன்? நெல்லுக் கிறச்ச தண்ணி  வீணாகப் போவதில்லை. அம்மா வடிச்ச கண்ணீருக்கு  அர்த்தம் தர நீயிருக்க. சபிக்கப்பட்ட பூமியில  பாவப் பட்ட ஜீவன் நாங்க. எ...